دیدن تصویر زنی که مأمورین سرکوبگر حکومت اسلامی، با باتوم بر سرش کوبیده اند و خون از هر طرف آن سرازیر شده است، هر فرد برابری طلب و عدالت جو و انسان دوست را باید به این فکر بیاندازید که آیا چنین حکومتی اصلاح پذیر است؟!
اساساً طرح « امنيت اجتماعی » كه نیروهای سرکوبگر و جنایتکار حکومت اسلامی، تحت عنوان « دستگیری اراذل و اوباش » راه انداخته اند، شنیع ترین و غیرانسانی ترین طرحی است که حتی ابتدایی ترین حق شهروندان را به شکل وحشیانه ای در جامعه مورد تعرض قرار داده است. در همه جای جهان حتی اگر در ظاهر هم شده حکومت حافظ امنیت شهروندان و جامعه محسوب می شود. اما در ایران حکومت دشمن جامعه و از هر موجود درنده و هیولایی برای مردم این کشور خطرناک تر است.
حکومتی که شهروندان را « اراذل و اوباش » می نامد؛ حکومتی که با اتکا به قوانین ارتجاعی اسلامی، دست و پا می برد، چشم درمی آورد؛ سنگسار می کند؛ حکومتی که سرکوب سیستماتیک زنان در راس برنامه هایش قرار داده است؛ حکومتی که اگر تار موی زنی از زیر روسری اش نمایان شود تمام پایه های ایدئولوژیک آن به لرزه می افتد؛ حکومتی که کارش چپاول و غارتگری اموال عمومی است و حتی به سفره خالی کارگران نیز بی شرمانه دست درازی می کند؛ حکومتی که خصومت و دشمنی با آزادی های فردی و اجتماعی کسب و کار دایمی اش است؛ حکومتی که برای حفظ حاکمیت خود به هر جنایتی متوسل می شود، فقط و فقط باید سرنگون شود تا بشریت از شر آن راحت گردد.
آن بخش از شخصیت ها و جریانات سیاسی و اجتماعی که چشم به اصلاحات قطره چکانی این حکومت دوخته اند و با سرنگونی حکومت اسلامی از طریق انقلاب اجتماعی خصومت می ورزند، اصولا باید با دیدن چنین تصاویری تن شان بلرزد تا در افکار خود تجدیدنظر کنند.
بهرام رحمانی
